Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były one jak stado rumaków biegnących przez dzika prerię. Ktokolwiek na nie spojrzał, czuł że wraca mu ochota do życia, a także przypominał sobie młodość. A tylko obłoki pozostawały niezmienne, biegnąc przed siebie.
Autor: Jan Smuga