Wyspa Zapomnienia – 24

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspa „podróżująca” przybliżała się bardzo do blisko zamieszkałego kontynentu. Pierwsi zauważyli nowy obiekt rybacy, dalej jednak zajmując się połowem ryb. Owa wyspę dostrzegło też dziecko, które spacerowało z dziadkiem.

Chłopiec powiedział dziadkowi, że jako starszy pan jest na pewno mądrym dziadkiem, więc chciałby się dowiedzieć czegoś więcej o wyspie, a może nawet nią popłynąć. Dziadek odparł, że w takiej sytuacji trzeba być bardzo ostrożnym. Odwiedzanie wyspy może nie być bezpieczne. I wcale nie chodzi o „zawartość” wyspy, ale o fakt, że skoro wyspa szybko się przybliżyła, to w tak samo szybki sposób może się oddalić.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 23

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie czeka na Ciebie, bo chce Cię przytulić ukołysać do snu i zabrać od Ciebie ciężary, jakie przyniosło Ci życie i ludzie. W zamian chce Ci dać dobre wspomnienia i miłość oraz poczucie, że zawsze byłeś, teraz jesteś i zawsze będziesz kochany. Da Ci również nadzieję, że wszystko w życiu będzie układać się tak, jak tylko sobie zamarzysz.

dla Andrzeja napisała Brzozowa Bajdulka

Wyspa Zapomnienia – 22

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie nie wiadomo, czy ta wyspa istnieje naprawdę, czy tylko w wyobrażeniach. Nawet jeśli istniałaby tylko w wyobrażeniach, to wtedy bardzo łatwo byłoby się na nią dostać.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 21

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie właścicielka Wyspy Zapomnienia troszczy się o nią. Pozbyła się już poczucia krzywdy i z pełną świadomością siebie samej wędruje po nowych ścieżkach życia.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 20

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie zapomniałam, co chciałabym napisać.

Autor: Stokrotka

Wyspa Zapomnienia – 19

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie możemy tę wyspę przywołać w myślach, gdy tylko tego chcemy. Pełni ona wtedy rolę koła zapasowego, kiedy nie można już dalej jechać. Wspomniane wcześniej wody, które obmywają wyspę, dodają energii myślom i je wzbogacają.

dla Andrzeja napisał Adam

Wyspa Zapomnienia – 18

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie zajmuje się całym światem. Jak to robi? Nie wiem… Jednak stara się jak może i zsyła ludziom pogodne myśli i regenerujące sny. Zaufajmy jej. Poddajmy się jej działaniu. Może rzeczywiście zdrowie polega również na zapominaniu tego, co nam szkodzi? Na zapominaniu o złych nawykach i wspieraniu spokoju i pogody ducha? Zobaczymy. Na razie kibicuję Wyspie Zapomnienia, bo myślę, że jest nam bardzo potrzebna.

Autor: Ewa Damentka

Wyspa Zapomnienia – 17

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie jej brzegiem spaceruje mężczyzna. Powoli, bez pośpiechu. Jego stopy obmywają szmaragdowe wody oceanu. Twarz muskają delikatne promienie słońca późnego lata. Jest szczęśliwy i zrelaksowany. Odpoczywa, a Wyspa Zapomnienia dzieli się z nim poczuciem beztroski.

dla Andrzeja napisała Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 16

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie z wyspą wędrują wędkarze. Skoro wyspa jest w ciągłym ruchu, to wędkarze byli niemal pewni, że będą mogli łowić różne gatunki ryb. Tak też się stało. Różnorodność ryb jest znaczna.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 15

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie przygarnia rozbitków po szalejącym kilka dni temu sztormie. Jest niezastąpionym ratunkiem dla tych, co przetrwali.

Autor: Małgorzata