Tag: ulga

Wyspa Zapomnienia – 34

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie ludzie, tak jak owa wyspa, dobrze by mieli wyznaczony cel. Ocean ludzkich działań powinien wynikać z realizacji celu (celów).

Przychodzi co jakiś czas moment, gdy dobrze byłoby wyznaczyć nowe cele.

Po ponownym ich wyznaczeniu i ich stopniowej realizacji, człowiek czuje się „ekonomiczniejszy”.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 33

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie gości miłośników spokojnego plażowania. Woda uformowała na niej urokliwe klify i niewielką dziką plażę. Wyspa Zapomnienia jest miejscem często odwiedzanym przez plażowiczów naturystów, którzy zażywają odpoczynku z dala od zgiełku i hałasu wielkich miast.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 32

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie sama leczy własne rany. Pomogła już tylu istotom, że zaczęła przejmować ich kłopoty. Przestała nadążać z ich przetwarzaniem w tlen i siły życiowe dla ziemi, morza i roślin. Pływa wte i wewte i rozmyśla, że sama chętnie wybrałaby się na jakąś drugą Wyspę Zapomnienia. Wtem padł na nią duży cień. Spojrzała w górę i zobaczyła wielką białą chmurę, większą niż ona sama. Chmura dostojnie opadała i wkrótce okryła sobą całą wyspę wraz z otoczeniem. Wyspa Zapomnienia straciła poczucie czasu. Zauważyła, że stopniowo zaczął wracać jej dawny optymizm i wigor. Wtedy chmura zaczęła unosić się powoli. Była czarna jak smoła, przepłynęła znad wyspy na środek oceanu i zastygła bez ruchu. Wyspa Zapomnienia obserwowała, jak promienie słońca, wiatry i morska toń powoli, stopniowo oczyszczały chmurę. Cała czerń gdzieś się ulotniła, a chmura lekka i znowu biała popłynęła w swoją stronę. Wyspa też zajęła się swoimi sprawami. Robiła to, co umiała najlepiej, więc zapraszała kolejne osoby, którym mogła pomóc. Czasami myślała o białej chmurze i zastanawiała się, jak można by się z nią zaprzyjaźnić.

Autor: Ewa Damentka

Wyspa Zapomnienia – 31

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie czeka na nowych gości. Przed chwilą fale wyrzuciły na brzeg małą rozgwiazdę, malutkie żyjątko, które tylko przez chwilkę, jako jedno z nielicznych, mogło dotknąć tego pięknego miejsca. Kolejna fala i już nie było rozgwiazdy. Zniknęła w wodzie.

dla Andrzeja napisał Patisonek

Wyspa Zapomnienia – 30

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspa odpoczywa. Wzięła sobie urlop, bo uznała, że musi być wypoczęta, żeby pomagać innym. Świat przyspieszył. Kłopoty i zmartwienia nawarstwiają się coraz szybciej i coraz mocniej obciążają ludzi i inne żywe istoty. Wyspa pomagała im, pielęgnowała ich z całym oddaniem, na jakie było ją stać. Teraz jest przybita, zmęczona i śnią się jej cudze kłopoty. Musi się zregenerować, bo inaczej nikomu więcej nie będzie mogła pomóc. Schowała się w swoim zakątku, śpi, maluje, słucha muzyki. Czasem pływa. Rozmawia z księżycem i gwiazdami. Medytuje. Kiedy będzie gotowa znowu wróci do wypełniania swojej misji. Nie wie, kiedy to nastąpi, ale ma wrażenie, że będzie o tym wiedziała. Tymczasem my musimy sobie radzić bez niej. Mam nadzieję, że to nam się uda.

Autor: Ewa Damentka

Wyspa Zapomnienia – 29

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie jest miejscem wakacji dla ludzi zmęczonych problemami dnia codziennego. Nie mogli lepiej trafić. Pobyt na wyspie dostarcza im moc pozytywnych wrażeń i pozwala na chwilę zapomnienia. Wyspa jest miejscem, pozwalającym na skuteczne ładowanie baterii życiowych. Tak skuteczne, że starczy na kilka miesięcy.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 28

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspa jest daleko stąd. Zmienia cały czas swoje położenie geograficzne. Procesy przyrodnicze na niej dopasowują się do stref klimatycznych. Do wyspy przypływają i przylatują różne zwierzęta. Na dłużej lub na krócej.

Wyspa Zapomnienia zawsze wie, że jest w stanie ugościć każde podróżujące stworzenie.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 27

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie przebywa tu paru działaczy PIS-u z Macierewiczem, Piebiakiem i Banasiem na czele. Ale spokojnie po wyborach na pewno się odnajdą.

dla Andrzeja napisał Spacerowicz

Wyspa Zapomnienia – 26

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie przebywa na niej wiele dzieci, z różnych miejsc Ziemi, które przenoszone są na wyspę w czasie snu. Wyspa zabiera im koszmarne wspomnienia i karmi nadzieją na dobre jutro. Chętnie pomogłaby także ich rodzicom, ale oni niestety w większości stracili już niewinność, która pozwala korzystać z dobrodziejstw wyspy. Tym bardziej więc Wyspa Zapomnienia stara się pomóc dzieciom. Jeśli się jej uda, znowu będzie mogła przyjmować dorosłych, a wtedy będzie szczęśliwa, bo wie, że dla zdrowego życia bardzo ważna jest umiejętność zdrowego zapominania.

Autor: Ewa Damentka

Wyspa Zapomnienia – 25

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie trafiła do serca pewnego twardziela. Do jego twierdzy. Wyspa użyła swojego ciepła i delikatności, by się do niego dostać. Powoli zaczęły puszczać wszelkiego rodzaju zabezpieczenia. Do jego serca docierały drobiny jej ciepła i rozgrzewały go, aż obdarzył ją zaufaniem i stał się przyjazny. Szczególnie dla siebie samego.

Autor: Danuta Majorkiewicz