ćwiczenia literackie
To kiedyś musiało się stać. Marzenia się spełniły. Otworzyły się nowe, niedostępne dotąd horyzonty i możliwości. Trzeba było opanować euforię, wziąć życie w swoje ręce i wyznaczać nowe cele, żeby nadać życiu nowy sens i nowy kierunek.
Autor: Ewa Damentka
To kiedyś musiało się stać. Młode małżeństwo bardzo chciało mieć dziecko. Mijały miesiące, a kobieta nie mogła zajść w ciążę. Mimo to miała radość w sobie. Cieszyła się, jak spotykała matki z dziećmi. Patrzyła na nie z niekłamaną radością. Myślała: „może i mnie będzie to dane”. Minęło trochę czasu i stało się.
Autor: Danuta Majorkiewicz
To kiedyś musiało się stać. Było ciepło, a później przyszły deszcze. Kilka dni później kałuże wyschły. Znowu zrobiło się ciepło. Uwagę zwracały sylwetki na rowerach. Spacerowały też osoby posiadające parasole. Ich parasole były różnokolorowe. Gdyby było trzeba, można je było rozłożyć.
Autor: Adam
To kiedyś musiało się stać, gwiazdka spadła z nieba „Co za dziwne uczucie tak lecieć” – pomyślała. Była zaskoczona, że może być tak przyjemnie. Miała nadzieję, że ktoś ją zauważy, jak spada, i pomyśli życzenie.
dla Adama napisał Patisonek
To kiedyś musiało się stać. Trzepaczka postanowiła rozmówić się z dywanem. Zwymyślała go od zakurzonych brudasów i zaproponowała, żeby lepiej dbał o swoją czystość. Wtórował jej odkurzacz, który utyskiwał, że często musi wyłapywać paprochy i drobiny kurzu z głębin dywanowego włosia. Trzepaczka potwierdziła, mówiąc, że gdy dywan bywa rozwieszany na trzepaku i ona go trzepie, to kłęby kurzu zaśmiecają całe podwórko.
Dywan słuchał ich słów uważnie. Potem zamyślił się, a następnie uprzejmie zaproponował, żeby zajęli się czymś użytecznym – na przykład poszli na wspólną randkę. Oburzonej trzepaczce i obrażonemu odkurzaczowi wyjaśnił, że każdy przedmiot ma swoje zastosowanie. On, dywan, ozdabia wnętrze pokoju, więc kurz i pył na niego opadają, a trzepaczka i odkurzacz służą do sprzątania.
Zauważył, że jego wywodom pilnie przysłuchiwał się mały dywanik – chodniczek umieszczony w przedpokoju, więc, przemawiając dalej, powiedział, żeby trzepaczka i dywan przestali się czepiać również innych dywanów oraz chodniczków, po których chodzą ludzie – nie tyko w skarpetkach, ale co gorsza w butach, które przenoszą piasek, żwir i błoto. Trzepaczka i odkurzacz oniemieli, a mały chodniczek z przedpokoju pomyślał z dumą, że też jest dywanem i pokraśniał z wrażenia, a jego kolory stały się bardziej wyraziste.
Autor: Ewa Damentka
To kiedyś musiało się stać. Przyszła wiosna. Ciepło słońca ogrzewało burty jachtów. Otoczenie wielkiej wody i społeczności podróżniczej.
Jachty są relaksem, przyjemnością. Barki przewożą ciężkie ładunki na długich trasach.
Alternatywa: można – trzeba.
Autor: Adam
To kiedyś musiało się stać. Na dębie było mnóstwo żołędzi. Trzymały się mocno, podobnie jak dzieci rodziców. Lecz przyszła wichura i żołędzie opadły. Oddzieliły się od dębu. Zaczęły żyć własnym życiem. Z dziećmi jest podobnie. Rodzice powinni pozwolić dzieciom odejść. Dać im prawo do własnego życia.
Autor: Danuta Majorkiewicz
„To kiedyś musiało się stać” – powiedziała starsza pani, trzymając w dłoni samo ucho od porcelanowej filiżanki. Jej druga część upadła na stolik, a z jej wnętrza wylała się herbata. Nie rozbiła się jednak. Co za ulga. Z pewnością ucho da się przykleić i filiżanka znów będzie cała.
Autor: Małgorzata
To kiedyś musiało się stać. To czego się bałam w końcu nadeszło. Było bardzo trudno, ale wytrzymałam, przetrwałam, zmobilizowałam się i dałam sobie radę. Nie było tak źle, jak się wcześniej myślałam. Jednak stare przysłowie mówi prawdę – strach ma wielkie oczy.
Autor: Ewa Damentka
To kiedyś musiało się stać. Chmury długo zagospodarowywały się nad ziemią. Dobrze im było. Lecz wiatr, do tej pory cichy, zezłościł się. Dmuchnął, nadął się. Do ziemi dotarły promienie słońca, które pięknie świeciło, ogrzewało ziemię i wszystko rozwijało się bardzo szybko.
Autor: Danuta Majorkiewicz