Przydrożny kamień – 45

Przydrożny kamień przestał liczyć czas. Przestał również rejestrować mijające go konie, wozy, samochody i inne pojazdy Jeszcze wcześniej przestał zwracać uwagę na przechodzących drogą wędrowców. Ludzie tak szybko przemijają…

Robił jednak wyjątek dla tych, którzy przysiadali na nim, by odpocząć przed dalszą podróżą. Wtedy po kamieniu wspinały się mrówki mieszkające pod nim, czujące zapach człowieka. Wchodziły na nogi wędrowca zmęczone dotychczasową podróżą i kąsały. Sprawiały nogom ulgę, wstrzykując jad mrówczany, który ma właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe. Wędrowiec siedział na kamieniu w ciszy i spokoju, a gdy już poczuł lekkość w nogach, szedł dalej. Wtedy kamień czuł się lekarzem i czekał na kolejnych pacjentów.

Autor: Danuta Majorkiewicz

To kiedyś musiało – 7

To kiedyś musiało się stać. Komputer był od dłuższego czasu zawirusowany. Podobnie jak zawirusowany był mózg kobiety mającej mnóstwo kłopotów. Martwiła się o pieniądze na naprawę komputera i o wiele innych spraw, nie uświadamiając sobie, że mnóstwo zależy od niej samej. Od jej sposobu myślenia. Lecz na szczęście pewnego dnia w jej głowie pojawił się błysk myśli – „Muszę dokonać zmiany. Inaczej zacząć myśleć. Pozytywnie i wszystko zacznie się rozwiązywać”

Autor: Danuta Majorkiewicz

Rozległa pustynia – 48

Rozległa pustynia, z wielkimi piaszczystymi wydmami, przybrała głęboką żółto-pomarańczową barwę. Na tle błękitnego nieba wyraźnie odcinała się sylwetka wielbłąda, który odbywał samotną wędrówkę przez piaski pustyni, przyglądając się swojemu życiu i światu dookoła.

W jakim miejscu jestem? co dalej w moim życiu? Jakie kroki podjąć? Jaką wybrać drogę? W jakim iść kierunku? Spotkanie z samym sobą stwarza wewnętrzną przestrzeń. Buduje moc i wiarę w siebie, we własne możliwości.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Na marmurowym blacie – 88

Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty podzielone byłe na dwie części. Pierwsza to księga dobrych życzeń – zapisana prośbami ludzi, którzy mają odwagę prosić. A druga zapisana podziękowaniami za spełnione prośby. Sobie samemu i ludziom, że mieli odwagę prosić, wierzyć, pomagać i czekać na spełnienie.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Przydrożny kamień – 44

Przydrożny kamień przestał liczyć czas. Przestał również rejestrować mijające go konie, wozy, samochody i inne pojazdy Jeszcze wcześniej przestał zwracać uwagę na przechodzących drogą wędrowców. Ludzie tak szybko przemijają…

Robił jednak wyjątek dla tych, którzy przysiadali na nim, by odpocząć przed dalszą podróżą. Wtedy wpatrywali się w łany dojrzałych zbóż kołyszących się pod wpływem delikatnego wiatru. Lekko pochylonych pod ciężarem kłosów bogatych w ziarno. Kojarzyły się z dojrzałością, plonami i bogactwem. Z dobrobytem i dostatkiem. Aż lekko robiło się na sercu, przybywało energii i można było iść w dalszą podróż. A kamień przyciągał do siebie kolejnych wędrowców, by przeżywać z nimi uroki przyrody, bogacąc swe wnętrze.

Autor: Danuta Majorkiewicz

To kiedyś musiało – 3

To kiedyś musiało się stać. Była sobie kiedyś mała dziewczynka, a może mały chłopiec, którego tata wychował na swój wzór i podobieństwo. Gdy malec podrósł, zaczęło do niego docierać, że on to nie on, że jest kimś innym. Zaczęła się w nim budzić potrzeba poznawania siebie. Zadawał sobie pytanie: „Kim jestem naprawdę?” I stało się. Na swojej drodze życia spotkał osobę, która została jego nauczycielem. Zaczął poznawać siebie. Coraz głębiej i głębiej. Była to ciężka droga pod górę, aż poznawanie siebie stało się radością.

dla Adama napisała Danuta Majorkiewicz

Rozległa pustynia – 47

Rozległa pustynia, z wielkimi piaszczystymi wydmami, przybrała głęboką żółto-pomarańczową barwę. Na tle błękitnego nieba wyraźnie odcinała się sylwetka wielbłąda, który, idąc przez pustynię, przyglądał się wydmom, które pod wpływem wiatru wciąż zmieniają swój kształt i kształt pustyni.

Podobnie dzieje się z ludźmi. Pod wpływem doświadczeń i obserwacji świata kształtują swoje opinie i poglądy. Zmieniają swoją przestrzeń wewnętrzną i zewnętrzną.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Na marmurowym blacie – 87

Na marmurowym blacie leżała otwarta stara księga. Jej karty to autobiografia kobiety. Pisała o swoim życiu, o dochodzeniu do prawdy o sobie. O otwieraniu się. O budowaniu ciekawości poznawania siebie i radości z poznawania. Radości dokonywania przemiany drobnymi krokami, aż do osiągnięcia pełnej transformacji.

Autor: Danuta Majorkiewicz