Gromadka dzieci – 81

Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.

Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o piesku samotniku, który chodził na samotne spacery. Pewnego razu spotkał innego pieska. Nie był zadowolony ze spotkania, bo ten był hałaśliwym szczeniakiem, wciąż szczekającym i ciekawym wszystkiego. Lubił poznawać świat i cieszył się z każdego nowo odkrytego zakątka, oznajmiając to wesołym „hau, hau”. Z początku samotnik był niezadowolony, ale później zaakceptował towarzystwo szczeniaka i doszedł do wniosku, że przygody lepiej smakują w towarzystwie przyjaciela.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Młoda kobieta – 205

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do lokalu jak do cichej spokojnej oazy. Usiadła na wygodnej kanapie i odpoczywała z zamkniętymi oczami, czując się tu bezpiecznie. Żyła ze świadomością, że na zewnątrz świat wokół niej, choć pełen dobrych, życzliwych ludzi, niesie ze sobą różne niebezpieczeństwa. Postanowiła tutaj wracać, by odpoczywać i nabierać sił. Wiedziała, że wtedy poradzi sobie ze wszystkimi przeciwnościami.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Gromadka dzieci – 80

Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.

Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o walecznych szpakach. Na wiosnę wracały do gniazda i wychowywały swoje potomstwo, lecz sprytne wiewiórki będące drapieżnikami próbowały im wykraść pisklęta. Szpaki zebrały swe siły i siedząc na gałęziach w pobliżu gniazd, wyczekiwały wiewiórek złodziejaszków. A gdy te zbliżały się do piskląt, rzucały się chmarą na wiewiórki i przeganiały je.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 25

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie trafiła do serca pewnego twardziela. Do jego twierdzy. Wyspa użyła swojego ciepła i delikatności, by się do niego dostać. Powoli zaczęły puszczać wszelkiego rodzaju zabezpieczenia. Do jego serca docierały drobiny jej ciepła i rozgrzewały go, aż obdarzył ją zaufaniem i stał się przyjazny. Szczególnie dla siebie samego.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Przy pięknej starej toaletce – 69

Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że spaceruje beztrosko po miękkiej trawie i rozkoszuje się świeżym powietrzem. Obudziła się lekka, wypoczęta, odprężona. Uczesała swe włosy. Zjadła śniadanie i ochoczo, z radością poszła do pracy.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Gromadka dzieci – 79

Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.

Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o siedmiu tańczących księżniczkach. Każda uważała siebie za piękną, mądrą, bardzo zdolną i żyła w swoim własnym królestwie tańca. Rywalizowały ze sobą. Pewnego razu w zamku, na życzenie króla, pojawiła się nauczycielka tańca, która przeniosła ich do magicznego świata współpracy i odtąd wszyscy byli szczęśliwi.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Młoda kobieta – 204

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do innego świata, dotąd sobie nieznanego. Nowego świata przepełnionego światłem. Podobał się jej ów świat. Zrozumiała, że pozostając w nim, kroczy drogą do uzdrowienia i ważne, by w tym czasie dbała o siebie i o światło w swym sercu. A inni, jej bliscy, gdy zechcą, podążą za nią.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 21

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie właścicielka Wyspy Zapomnienia troszczy się o nią. Pozbyła się już poczucia krzywdy i z pełną świadomością siebie samej wędruje po nowych ścieżkach życia.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Przy pięknej starej toaletce – 68

Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że spotkała byłego ukochanego, który ją zignorował i poszedł dalej, nie zwracając na nią uwagi. Teraz siedziała przed lustrem, rozczesywała swe gęste, lśniące włosy i postanowiła dłużej nie rozpamiętywać nieodwzajemnionego uczucia. Zaczęła żyć na nowo. Zaspokajała swoje małe kobiece marzenia.

Autor: Danuta Majorkiewicz