ćwiczenia literackie
Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie żwawo weszli do środka. Byli bardzo uśmiechnięci. Uśmiech był wywołany tym, że w pojeździe było naprawdę ciepło. Trudno powiedzieć, co bardziej wpłynęło na pasażerów – dodatnia temperatura w autobusie, czy rześki, słoneczny i mroźny poranek na przystanku autobusowym.
Autor: Adam
Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie można byłoby się zastanowić, jak takowa wyspa zmienia się, będąc w okolicach zimnych biegunów, a jaki wygląd obiera, będąc w okolicach równika. Można też przyjąć, że skoro jest to wyspa sprzyjająca różnym bytom, to ma nad sobą roztaczaną dobrą aurę i niezależnie od miejsc wędrówek, jest na wyspie bardzo przyjaźnie.
Autor: Adam
Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspę obmywają ciepłe wody. Chłodniejsze wody przyjdą, gdy będzie chłodniejsza pora roku. Do temperatury wody i długości dnia dostosowują się ryby i inne zwierzęta. Na wyspie jest odpoczynek, a w jej pobliżu znajduje się pożywienie dla ryb.
Wyspa jako ekosystem jest wyjątkowym bogactwem. Nie ingeruje tu człowiek. Życie odbywa się tam spontanicznie.
Autor: Adam
Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie nazwa jest już mniej adekwatna. Wyspa jest coraz częściej odwiedzana przez długodystansowców oceanicznych. Są to oczywiście głównie przelatujące ptaki, ale też i podróżnicy stawiający sobie za cel np. opłynięcie Ziemi.
Na owej wyspie jest wszystko, czego potrzeba. Jest to doskonałe miejsce, by zrobić przerwę i odpocząć.
Jest jednak pewna pułapka. Wyspa niechętnie wypuszcza turystów. Stanowi obszar tak piękny i obfity, że nikomu nie chce się z tego miejsca odpływać.
Autor: Adam
Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wiatry skierowały na wyspę wiele ptaków przelatujących z północy na południe. Ptaki chętnie skorzystały z okazji do odpoczynku, bo lot był długi i męczący. Ktoś, kto obserwował zachowania ptaków na owej wyspie, mógłby powiedzieć, że stworzenia jakby naradzały się, jak dalej lecieć w kluczach i kto ma poszczególne klucze prowadzić.
Autor: Adam
Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie z radością wsiedli do niego. Właściwie pierwszym pomysłem było ogrzanie się, a rzeczą wtórną było to, dokąd ów autobus jedzie.
Autobus jechał tam, gdzie trzeba. Wymagane było jednak kupienie odpowiedniego biletu. Bilet można było kupić u kierowcy.
W jaki sposób kupić i gdzie bilety na dalsze życiowe podróże? Być może biletem będzie jakieś zdarzenie, a nie kawałek papieru czy kartonika.
Autor: Adam
Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie weszli do środka. Autobus ruszył, a po jakimś czasie dojechał na miejsce. Ciekawe było to, że różni ludzkie mieli różne odczucia czasu i dla jednych podróż minęła bardzo szybko, a innym ciągnęła się niemiłosiernie długo.
Autor: Adam
Taras widokowy przyciągał turystów Rozpościerał się stąd wspaniały widok na góry. To były Tatry. Masywne, piękne góry, na których jakby nic się nie działo. Góry monumentalnie tkwiły na swoim miejscu. Manifestowały jakby pewną stałość i siłę.
Ludzie, którzy zdobywają ich szczyty są ukierunkowani – konsekwentni i silni. Ich siła to zdolność do pokonywania trudnych warunków wspinaczki i konsekwentne dążenie do celu. Są to też przygotowania do wejścia na szczyt i bezpiecznego zejścia ze szczytu.
Autor: Adam
Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie zajęli swoje miejsca. Miejsc siedzących starczyło dla wszystkich. „Skoro marzliśmy, to przynajmniej podróż będzie wygodna” – pomyśleli pasażerowie. Minęło parę minut i w autobusie zrobiło się ciepło. Z perspektywy wnętrza biały i mroźny śnieg wyglądał pięknie. Nie był już kojarzony z mrozem.
Autor: Adam
Taras widokowy przyciągał turystów Rozpościerał się stąd wspaniały widok na wielkie jezioro. Zimą była to tylko woda, ale w okresie wakacyjnym był to obszar pływających żaglówek.
Ktoś z obserwujących powiedział, że tych łodzi jest na jeziorze tyle, co mrówek w mrowisku. Jakieś dziecko odpowiedziało, że nie ma takich dużych mrowisk, a pewien starzec-turysta rzekł, że wystarczy mu siedzenie na tarasie i patrzenie w wodę.
Autor: Adam