ćwiczenia literackie
Młoda koronczarka pracowała pilnie nad nowym wzorem. Przed sobą miała inspirację – reprodukcję XVII-wiecznego obrazu oraz powiększone fragmenty tego obrazu. Chciała odtworzyć wzór ze starego paradnego stroju. Interesowała ją historia i postawiła przed sobą ambitny cel – rekonstruować stare wzory. Szło jej coraz lepiej i już pierwsze muzea zaczęły u niej zamawiać jej koronki – po to, by wykorzystywać je na objazdowych wystawach.
Autor: Ewa Damentka
Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie pomaga rozbitkom przetrwać najgorsze chwile, czekając na ocalenie.
Autor: Małgorzata
Młoda koronczarka pracowała pilnie nad nowym zleceniem. Tego typu zajęcia sprawiały jej radość. Pracując przy koronkach czuła, że się realizuje. Latem, gdy była dodatkowa praca w ogrodzie, czy na polu, kobieta podejmowała także i takie zajęcia.
Autor: Adam
Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.
Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o myszce. Przestraszona wciąż biegała za mamą i babcią, i piszczała: „pi, pi, pi”, więc rodzina nazwała ją małą Pi. Pewnego razu mama wyszła z domu, zostawiając małą Pi z babcią, która poczuła się zmęczona biegającą za nią Pi. Powiedziała więc małej myszce, że musi wyjść na chwilkę i poprosiła, żeby jej zaufała i została na moment sama w norce. Mała Pi wiedziała, że babcia ją kocha, więc postanowiła zostać w domu i na nią poczekać. Po jej powrocie powiedziała: „wiesz babciu, teraz już jestem odważna”.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kobieta leniwie przeciągnęła się w łóżku, była rozmarzona. Przed chwilą wybudziła się z pięknego snu. Była na balu, wokół niej pełno było ładnie ubranych ludzi, słyszała gwar przyciszonych rozmów i muzykantów szykujących swoje instrumenty. Nagle zapadła pełna oczekiwania cisza. Na salę wszedł król, a wszyscy ukłonili się i z szacunkiem pochylili głowy. „Witajcie” – rozległ się głęboki, dźwięczny królewski głos. Ludzie wyprostowali się i podnieśli głowy. Ona również to zrobiła. Spojrzała na króla i zobaczyła, że na łóżku obok niej śpi mąż. Z rozmarzeniem w sercu przyglądała mu się i czekała, aż się obudzi. Gdy otworzył oczy, powiedziała do niego głosem ciepłym, spokojnym: „Witaj”. A on przytulił się do niej.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda koronczarka pracowała pilnie nad „ochraniaczem”. Jej mąż był zapalonym cyklistą jeżdżącym na rowerze przez cały rok. Zima, lato. W dni pogody i niepogody, czego wynikiem było zapalenie jąder, męskiego skarbu. Ważnego dla trwałości małżeństwa. Wiedziała, że mąż nie zrezygnuje ze swojej pasji, wykonała więc w tajemnicy z miękkiej i delikatnej włóczki „ochraniacz”. Ileż było śmiechu i radości z tak wymyślnego i praktycznego prezentu!
Autor: Danuta Majorkiewicz
Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie ludzie, tak jak owa wyspa, dobrze by mieli wyznaczony cel. Ocean ludzkich działań powinien wynikać z realizacji celu (celów).
Przychodzi co jakiś czas moment, gdy dobrze byłoby wyznaczyć nowe cele.
Po ponownym ich wyznaczeniu i ich stopniowej realizacji, człowiek czuje się „ekonomiczniejszy”.
Autor: Adam
Młoda koronczarka pracowała pilnie nad nowym obrusem. Miała do dyspozycji wszelkie materiały, by wykonać robotę na wysokim poziomie. Jej produkty były sprzedawane bezpośrednio lub na targach. Targi odbywały się w różnych miejscach i przyciągały rozmaitych klientów. Praca kobiety była jednak zawsze doceniana przez znawców tematu.
Autor: Adam
Gromadka dzieci siedziała na puchatym dywanie przy rozpalonym kominku. Ogień wesoło buzował, oświetlając ciepłym blaskiem ich zasłuchane twarzyczki.
Dzieci wpatrzone były w babcię, która siedziała na bujanym fotelu i opowiadała im bajkę o dzięciołach. Jakie są gatunki dzięciołów: dzięcioł duży, mały, czarny, zielony, białoszyi i inne. Opowiadała dzieciom o ich zwyczajach. Dzieci dowiedziały się od babci, że dzięcioły co roku na wiosnę zakładają nowe gniazdo, pracowicie wydłubując je w pniu drzewa. Czyszczą je z korników i mszyc, które są ich smakołykami, a dla drzew szkodnikami. Na wiosnę dzięcioły nakłuwają korę brzóz i piją wyciekający z niej sok, który jest dla nich leczniczy.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do pomieszczenia, które okazało się być szafą. Szafą dawno nie odwiedzaną. Wisiało w niej mnóstwo ubrań od lat nieużywanych. Umieszczono je tam na wszelki wypadek, bo może jeszcze kiedyś się przydadzą. A wraz z nimi trzymane były przyzwyczajenia i przekonania. Kobieta zaczęła robić remanent. Przeglądała, co jest potrzebne, a co nie. Co jej służy, a co w życiu przeszkadza. Odtąd co jakiś czas zagląda do lokalu zwanego wewnętrzną szafą.
Autor: Danuta Majorkiewicz