ćwiczenia literackie
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Gdy już trochę urosła, to zadała sobie pytanie, czy jeżeli ona rośnie, to inne małe iskierki maleją? Kolejne pytanie, to – „czy jeżeli ja rosnę, to inne iskierki mogą nie rosnąć?”. Kolejny pomysł to – „jeżeli ja jako iskierka rosnę, to może inne iskierki także rosną?”.
Autor: Adam
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Była mała i miała ogromną siłę miłości.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Ku radości mamy rosła szybko i zdrowo. Kiedy nadeszła odpowiednia pora sama powitała na świecie swoje dzieci – nowe iskierki. I tak życie rosło, trwało, rozwijało się i przechodziło z pokolenia na pokolenie.
Autor: Ewa Damentka
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Ognisko szybko zapłonęło, a ja zaczęłam wpatrywać się w tańczące płomienie. To fascynujący widok. Siedziałam jak zaczarowana, nie mogłam i nie chciałam oderwać wzroku od ognia. Bardzo mnie to rozluźniło i odprężyło.
Autor: Jęczyduszka
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć, a razem z nią wzrastała nadzieja i wiara dodające sił do działania i osiągania celów.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Gdybyśmy zgromadzili wiele iskierek w jednym miejscu, to mogłyby one przypominać pixele zdjęcia. Wydawałoby się, że iskierki są niezależne, ale w przypadku robienia zdjęć, to ja, jako fotograf, mam wpływ na odpowiednie ułożenie iskierek.
Autor: Adam
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Urosła duża i potężna. Stała się silnym płomieniem, tak jak chciała. Z troską i czułością opiekowała się małymi iskierkami. Zależało jej, żeby one też urosły. Cieszyła się za każdym razem, gdy mała iskierka przemieniała się w wielki płomień życia tętniącego zdrowiem, radością, sensem i powołaniem. To było jej powołanie i przeznaczenie. Wypełniała je najlepiej jak umiała. Była jedną z moich nauczycielek. Dotąd ją miło wspominam. Dzięki niej urosłam, podobnie jak wielu innych.
Autor: Ewa Damentka
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Gdy już urosła i była całkiem mądra, zaczęła się zastanawiać, czy ma na przykład dziadków. Sama nie wiedziała, skąd takie pytanie przyszło jej do głowy, ale wiedziała, że powinna je zadać. Inne iskierki miały inne pytania. Na przykład, czy bycie w grupie daje większą energię niż działanie solo. Iskierki z dalszego obszaru nie pytały natomiast o nic lecz robiły to, co do nich należy, czyli sprawiały, że życie istot, którym towarzyszyły, było radosne.
Autor: Adam
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Była kroplą deszczu użyźniającą glebę, dającą bujny plon, który zabezpiecza ludzki byt.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Mała iskiereczka życia pojawiła się dość nieoczekiwanie. Rozejrzała się dookoła, zadomowiła i zaczęła rosnąć. Gdy rosła, zaczął padać deszcz. Jest takie przysłowie, że coś „rośnie jak grzyby po deszczu”. Iskierka znała już to przysłowie, więc oczywiście rosła dalej. Inne iskierki znały inne przysłowia i też rosły.
Autor: Adam