ćwiczenia literackie
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć było już późne popołudnie. Młoda suczka została sama w obejściu, gdy właściciele poszli do pracy. Już niedługo będzie dużym psem pilnującym całego domostwa.
Autor: Małgorzata
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć była ponad rosnącymi roślinami. Mimo że wróżka umiała latać, stała pewnie na wilgotnej ziemi. Rozglądała się i wypatrywała pierwszego człowieka, który według przepowiedni miał dzisiaj w samo południe pojawić się tutaj. Miał to być człowiek, ale nie wiedziała czy to dziecko, czy osoba dorosła. W pewnej chwili nad wróżką pojawił się cień, który całkowicie ją przysłonił. Ktoś stał na dwóch nogach, wysoki, i niespodziewanie się odezwał. „Jaka piękna wróżka” – powiedziało radośnie dziecko.
Autor: Sokolik
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć wszechświat otaczający ją był taki ogromny. Ze wszystkich stron dobiegał silny, mocny odgłos pomruku krążących planet, gwiazd i asteroid. Poczuła się zagubiona i jednocześnie zrozumiała, czym jest – maleńką cząstką wielkiej całości. Poczuła wtedy ulgę i głęboki spokój. Przestała się czuć samotna.
Autor: Spacerowicz
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć wiedziała, że nikogo, ani niczego nie zobaczy, gdyż dookoła rozciągał się przestronny ugór z nisko rosnącymi trawami, które wypełniały całą przestrzeń. Była pewna, że, idąc do przodu, w końcu dotrze do swojego miasteczka, a następnie wejdzie do domu rodziców, gdzie otrzyma smaczny posiłek. Jako szczupłej kobiecie mającej niespełna sto pięćdziesiąt dwa cm wzrostu, mnóstwo rzeczy wydawało się większymi niż w rzeczywistości.
Autor: AMK
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć, będąc na szkiełku mikroskopu, widziała innych mniejszych od niej. Ona to dość spora osóbka, pomyślała z satysfakcją. Ale czym do cholery jest to wielkie oko patrzące z góry?
Autor: Andrzej
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć chwilami wydawało się jej, że jednak zaczyna być wielka…
Spotkała swego czasu swojego Adama i zaczęła czuć, że ma dla kogo żyć. Była teraz pewna, że ma oparcie i radość życia.
Taka to siła miłości…
Autor: Jan Smuga
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć słońce wstało już dawno i zaglądało do akwarium, przenikając przejrzystą wodę. Pływała bardzo powoli i dostojnie, nigdzie się nie spiesząc. Była w końcu złotą rybką zamkniętą w szklanej kuli z dala od drapieżników i zagrożeń.
Autor: Małgorzata
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć była przecież tylko mała jaskółką, która wypadła z gniazda i nie umiała jeszcze latać. Będzie więc się musiała tego nauczyć szybciej niż jej rodzeństwo, jeżeli chce przeżyć.
Autor: Małgorzata
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć była pracowitą małą mrówką, mającą skromne zdanie o sobie. Przynoszącą wiele korzyści środowisku, w którym żyła, a jednocześnie niedocenianą.
Lecz ona nie oczekiwała wdzięczności. Cieszyła ją świadomość, że jest pomocna ludziom i zachowywała poczucie równowagi pomiędzy pomaganiem innym a dbaniem o siebie samą.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć widziana z Ziemi rzeczywiście była mała. A ile radości sprawia ludziom widok rozgwieżdżonego miliardami gwiazd nieba. Ile światła i nadziei wlewa się wtedy w ludzkie serca, dając nadzieję na dobry, pogodny czas. Ile budzą wiary w spełnienie spadające gwiazdy. I ile odzywa się dobrych wspomnień przynoszących radość i lekkość. Więc doceniajmy każdą małą gwiazdkę, w ludzkiej postaci też.
Autor: Danuta Majorkiewicz