ćwiczenia literackie
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były one jak stado rumaków biegnących przez dzika prerię. Ktokolwiek na nie spojrzał, czuł że wraca mu ochota do życia, a także przypominał sobie młodość. A tylko obłoki pozostawały niezmienne, biegnąc przed siebie.
Autor: Jan Smuga
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Szybko zaczął podążać górskim szlakiem w dół. Szedł dużo szybciej, niż wskazywał czas podawany na górskich drogowskazach. Był z siebie dumny.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Ruszył w dalszą drogę trasą, którą wcześniej zaplanował. Był odważnym człowiekiem i jednocześnie pokornym wobec potęgi gór. Wiedział, że należy dbać przede wszystkim o bezpieczeństwo. Dlatego trzymał się swojej marszruty i uważał, by nie przeforsować organizmu. Wieczorem był bardzo zadowolony, bo osiągnął to, na czym mu zależało.
Autor: Ewa Damentka
Zielony groszek pięknie pachniał. Wtórowała mu maciejka, a tymczasem nadeszła pora obiadu. Groszek pięknie pachniał nawet w puszce – więc został dodany do sałatki. Reszta składników była świeża. Pachnąca na balkonie maciejka była dodatkiem do rodzinnego obiadu, który został skonsumowany tamże.
Autor: Adam
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do klubowej bawialni. Przez moment stała zaskoczona i patrzyła na słoniki i koniki huśtawki. Lecz po chwili puściły hamulce. Odrzuciła myśli: „Nie wypada”, „Jestem na to za stara”, „Już nie jestem dzieckiem” i z radością na twarzy wskoczyła na konika. Wrzuciła do otworu monetę i huśtała się ze swobodą i lekkością. Wreszcie, będąc młodą kobietą, zaczęła zaspokajać swoje dziecięce pragnienia.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Powstał pomysł, by przejść szlak i góry, które widoczne są na horyzoncie. W słońcu wyglądały pięknie. Przejście tego pasma w wyobraźni było czymś łatwym i fajnym. W rzeczywistości należało wiedzieć, że ów odcinek miałby ze sto kilometrów.
Autor: Adam
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Postanowił zboczyć z wyznaczonego szlaku i pójść na przełaj. Przez kosodrzewinę rosnącą na zboczach góry. Przez łąki. Lecz trochę zboczył z trasy. Zapadła noc i przyszło mu pokonać drogę do domu w ciemnościach. Udało się i cała przygoda skończyła się szczęśliwie, a dzięki temu zdobył wiedzę, by z wyznaczonego szlaku nie schodzić.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Zielony groszek pięknie pachniał. Wtórowała mu maciejka, a z pobliskiej łąki wtórowały swymi zapachami łąkowe kwiaty. Nieopodal kołysały się zielone fale zbóż i w oddali za nimi wtórował swym śpiewem las.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Pewien smuteczek postanowił dorosnąć, bo myślał, że wtedy otoczenie zacznie traktować go poważnie. Ponieważ nie wiedział, jak to zrobić, zapisał się do szkoły. Chodził do niej chętnie i systematycznie się uczył. Czasami pytał inne smutki o ich doświadczenia. Z czasem nie tylko dorósł i stał się wielkim smutkiem, ale został również wielkim autorytetem i smutki duże i małe garnęły się do niego, bo też chciały się doskonalić.
Autor: Ewa Damentka
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody i poszedł dalej. Idąc, oddalał się coraz bardziej od górskiego miasteczka. Wspinał się coraz bardziej na szczyt góry, która była dość stroma, a szedł po wąskiej ścieżce, przy której była przepaść. Nie wiedział o tym. Chęć przeżycia ekstremalnej przygody zdominowała jego umysł. Bardziej bał się biedy i bezrobocia, niż możliwości ewentualnego spadnięcia w górską przepaść.
dla Daniela napisał AMK