Autor: ED

Wyspa Zapomnienia – 7

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie zajmuje się małą dziewczynką, która miewa nocne koszmary. Wyspa otula ją swoim ciepłem. Nuci kołysanki i rozprasza lęk dobrotliwymi żartami. Ma nadzieję, że niedługo dziecko odzyska spokojny sen. wtedy wyspa ułoży je z powrotem w jego łóżeczku i rozejrzy się za kolejną osobą potrzebującą pomocy.

Autor: Ewa Damentka

Zatłoczony autobus – 31

Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie tłoczyli się, by do niego wejść.

Mężczyzna aż obudził się z wrażenia i siadł na łóżku, ciężko oddychając. Ten koszmar śnił mu się coraz rzadziej, ale jednak znowu się przytrafił.

Wyrównując oddech mężczyzna przypomniał sobie, jaką drogę przeszedł. Od wielu lat nie musiał jeździć autobusami, ani codziennie chodzić do pracy. Wykonywał wolny zawód. Miał dobry samochód i jak mógł dbał o wygodę swoją i swojej rodziny. To nie był luksus, to była potrzeba.

Pomyślał ze współczuciem o tych, którzy jeszcze muszą stać na mrozie, a potem w tłoku wsiadają do autobusu. Jednocześnie przepełniała go wdzięczność, że udało mu się uzyskiwać dobre zarobki i wygodę. Niedługo zima, może warto zabrać rodzinę na wakacje do ciepłych krajów? Myśląc o tym, rozluźnił się i szybko zapadł w głęboki, regenerujący sen.

Autor: Ewa Damentka

Młoda kobieta – 200

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do ciemnego pomieszczenia. Drzwi za nią zamknęły się. Nie było już odwrotu. Po omacku zaczęła szukać wyjścia. Odnalazła w sobie zaradność. Co chwila przychodziły nowe pomysły. Wyostrzyły się zmysły – słuch, węch, wzrok, dotyk. Poznała, co znaczy widzieć w ciemności. W niej odnalazła maleńką szczelinę, przez którą wnikało światło. Zaczęła to miejsce macać, dotykać. Badała strukturę tego, co dotykała. Dotarło do niej, że znalazła wyjście. Otworzyła je i ujrzała światło. Weszła w nie, lecz tu, po drugiej stronie, była już inną osobą.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 6

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspę obmywają ciepłe wody. Chłodniejsze wody przyjdą, gdy będzie chłodniejsza pora roku. Do temperatury wody i długości dnia dostosowują się ryby i inne zwierzęta. Na wyspie jest odpoczynek, a w jej pobliżu znajduje się pożywienie dla ryb.

Wyspa jako ekosystem jest wyjątkowym bogactwem. Nie ingeruje tu człowiek. Życie odbywa się tam spontanicznie.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 5

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspa płynie morzami, nad którymi tańczą spokojne północne, ożywcze wiatry. Niosą ze sobą oczyszczenie i porządek myśli. Dzięki temu Wyspa Zapomnienia zmierza do nowego celu – Krainy Radości.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 4

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie nazwa jest już mniej adekwatna. Wyspa jest coraz częściej odwiedzana przez długodystansowców oceanicznych. Są to oczywiście głównie przelatujące ptaki, ale też i podróżnicy stawiający sobie za cel np. opłynięcie Ziemi.

Na owej wyspie jest wszystko, czego potrzeba. Jest to doskonałe miejsce, by zrobić przerwę i odpocząć.

Jest jednak pewna pułapka. Wyspa niechętnie wypuszcza turystów. Stanowi obszar tak piękny i obfity, że nikomu nie chce się z tego miejsca odpływać.

Autor: Adam

Wyspa Zapomnienia – 3

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie pływa w twoim sąsiedztwie. Jest blisko, bliziutko. Może ją odwiedzisz? Ciekawa jestem, czy ci się spodoba.

Autor: Ewa Damentka

Zatłoczony autobus – 29

Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie tłoczyli się, by do niego wejść. Każdy z nich chciał jak najszybciej dojechać tam, gdzie potrzebował. Większość marzyła o ciepłej herbacie, kawie lub gorącej kąpieli. Tylko jedna osoba nie kuliła się z zimna. Była to mała dziewczynka, która rozglądał się dookoła z ciekawością. Spod czapeczki wystawały kosmyki jej rudych włosów, a ona podnosiła swoją upstrzoną piegami buzię do góry, żeby przyglądać się dorosłym ludziom, którzy ją otaczali. Rączkę wsunęła w dłoń swojej babci i trzymała się jej mocno. Rozglądała się uważnie i starała się jak najwięcej zapamiętać. Po powrocie do domu narysuje kilka rysunków, a potem pokaże je rodzicom i opowie o dzisiejszej przygodzie, o jeździe w przepełnionym autobusie. Bardzo lubiła takie podróże i była szczęśliwa za każdym razem, gdy babcia decydowała się zabrać ją na taką przejażdżkę.

Autor: Ewa Damentka

Młoda kobieta – 199

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do sali, w której panowała atmosfera radości, życzliwości i lekkości, jaką tworzyły uczestniczki spotkania. Została na spotkaniu. Włączyła się w jego rytm. A po spotkaniu, naładowana dobrą energią, wiedziała że będzie wierną uczestniczką spotkań KAK.

Autor: Danuta Majorkiewicz