Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często na ławeczce przesiadywali zakochani i przez długie lata z chęcią wracali tu, dzieląc się z ławeczką i wierzbą swoją miłością. W ciszy, bez słów, bo miłość jest jak teatr mimiki i gestów. Teatr dwóch aktorów.
Autor: Danuta Majorkiewicz