ćwiczenia literackie
Wojskowa parada przyciągnęła tłumy. Żołnierze prezentowali się wspaniale. Donośne bębny nadawały rytm, a chorągiewki powiewały na wietrze. Największa atrakcja była inscenizacja bitwy na koniec dnia. Każdy, nawet najmłodszy, mógł zobaczyć historię sprzed wieków na żywo.
Autor: Małgorzata
Na wietrze z gracją i wdziękiem tańczył żółty liść, a na nim Calineczka tańczyła z Tomciem Paluchem. Tak zatracili się we wspólnych pląsach, że myśleli, że to oni sami unoszą się w powietrzu. Gdy skończyli tańczyć, rozejrzeli się i zachwycili światem, który wreszcie zobaczyli z góry. Kiedy już zmęczyli się podróżą, wiatr delikatnie opuścił liść na zieloną łąkę, niedaleko ich domów. Wieczorem opowiadali przyjaciołom o wspaniałej podróży, jaka im się przytrafiła.
dla Janusza napisała: Ewa Damentka
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć chwilami wydawało się jej, że jednak zaczyna być wielka…
Spotkała swego czasu swojego Adama i zaczęła czuć, że ma dla kogo żyć. Była teraz pewna, że ma oparcie i radość życia.
Taka to siła miłości…
Autor: Jan Smuga
Poranek obudził się i leniwie przeciągnął. Otworzył oczy i wstał powoli, nieśpiesznie. Powiał delikatnym wietrzykiem. Promieniami słońca rozświetlił łąki kwieciste i pola zbożami szumiące. Wlał w serca żniwiarzy wiarę, że spokojnie z pól zbiorą zboża i zwiozą do stodół.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Na wietrze z gracją i wdziękiem tańczył żółty liść, a na nim raczej nic. Liść był czysty. Wkrótce wiatr ustał, a liść spoczął na dachu domu. Z tego miejsca mógł oglądać to, co się dzieje dookoła i to z wysokości.
Nie wiadomo, czy liście obserwują otoczenie, ale na pewno wiadomo, że się przemieszczają. Przemieszczają się jednak tylko wtedy, gdy są rozłączone z drzewami i gdy jest wiatr.
Wiadomo zatem, że by to przemieszczanie osiągnąć, muszą być spełnione dwa warunki.
Autor: Adam