ćwiczenia literackie
Była malutka, a może tak się jej wydawało. Leniwie rozglądała się dookoła, choć najczęściej przebywała pod ziemią. Wychodziła na powierzchnię tylko po obfitych deszczach. Ona, dżdżownica, której z obrzydzeniem przyglądali się ludzie. Nie rozumiała czemu. Przecież tyle dobra czyni dla ziemi. Spulchnia ją i użyźnia.
Gdzie dużo dżdżownic, tam najlepsza ziemia do sadzenia i wzrostu roślin. A poza tym bywa zanętą dla ryb i sprawia mnóstwo radości wędkarzom.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do klubowej kawiarni. Była tam pierwszy raz i nie znała nikogo. Podeszła do stolika i usiadła. Zamówiła kawę i oczekiwała na nią, czując się dobrze. Do niedawna nie wyobrażała sobie samotnego wyjścia do kawiarni czy nawet cukierni. Teraz wręcz doceniała samotne chwile bycia z samą sobą, kiedy słyszała własne myśli i bicie serca. W ciszy, przy subtelnej kawiarnianej muzyce, miała czas, by przemyśleć kilka spraw i podjąć decyzję. Powoli, delektując się, wypiła kawę i spokojnym krokiem wyszła z kawiarni, kierując się w stronę domu.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Na szerokim płaskowyżu rozłożył namiot. Wyjął z plecaka koc, ciepłe skarpety i kanapki, które zjadł z rozkoszą, rozmyślając o nocy spędzonej pod namiotem, wysoko w górach.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kustosz z zainteresowaniem przyglądał się dużej paczce, która właśnie została dostarczona do muzeum. Było na niej wiele kolorowych naklejek i dużo pocztowych stempli – jakby przewędrowała pół świata.
Otworzył ją i zobaczył, że w środku są lalki, misie, samochodziki i najprzeróżniejsze zabawki, które nie pasowały do współczesnych czasów. Kustosz bardzo się ucieszył, bo już w chwili wyjmowania zabawek wracał myślami do lat dziecinnych i radosnych zabaw. Po chwili postanowił stworzyć Muzeum Zabawek.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Co jednak miałoby być przygodą tej rangi? Czy długość trasy? Może jej skomplikowanie? Czy może czas trwania?
dla Daniela napisał Adam
Zielony groszek pięknie pachniał. Wtórowała mu maciejka, a poeta pisał wiersz dla ukochanej. Gdy go przeczytała, przyjęła jego oświadczyny. Powiedziała, że pierwszy raz czytała wiersz, który przypominał jej pachnącą wiązankę niepozornych kwiatów.
Autor: Ewa Damentka
Stado obłoków przepływało nad piękną zieloną krainą. Były one jak stado rumaków biegnących przez dzika prerię. Ktokolwiek na nie spojrzał, czuł że wraca mu ochota do życia, a także przypominał sobie młodość. A tylko obłoki pozostawały niezmienne, biegnąc przed siebie.
Autor: Jan Smuga
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Szybko zaczął podążać górskim szlakiem w dół. Szedł dużo szybciej, niż wskazywał czas podawany na górskich drogowskazach. Był z siebie dumny.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Kustosz z zainteresowaniem przyglądał się dużej paczce, która właśnie została dostarczona do muzeum. Było na niej wiele kolorowych naklejek i dużo pocztowych stempli – jakby przewędrowała pół świata.
Otworzył ją i zobaczył, że w środku jest nadzieja, która w momencie otwarcia paczki rozmnożyła się i rozsiała po świecie wśród ludzi, a oni z nią wędrowali przez życie i osiągali swe cele.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Żar lał się z nieba, gdy wędrujący górskim szlakiem mężczyzna przystanął na chwilę. Omiótł wzrokiem otoczenie, poprawił paski plecaka i pomyślał, że jest to odpowiednia pogoda i pora na przeżycie prawdziwie męskiej przygody. Ruszył w dalszą drogę trasą, którą wcześniej zaplanował. Był odważnym człowiekiem i jednocześnie pokornym wobec potęgi gór. Wiedział, że należy dbać przede wszystkim o bezpieczeństwo. Dlatego trzymał się swojej marszruty i uważał, by nie przeforsować organizmu. Wieczorem był bardzo zadowolony, bo osiągnął to, na czym mu zależało.
Autor: Ewa Damentka