Wyspa Zapomnienia – 6

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspę obmywają ciepłe wody. Chłodniejsze wody przyjdą, gdy będzie chłodniejsza pora roku. Do temperatury wody i długości dnia dostosowują się ryby i inne zwierzęta. Na wyspie jest odpoczynek, a w jej pobliżu znajduje się pożywienie dla ryb.

Wyspa jako ekosystem jest wyjątkowym bogactwem. Nie ingeruje tu człowiek. Życie odbywa się tam spontanicznie.

Autor: Adam

Lekkie krople deszczu – 64

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było okna domu po drugiej stronie ulicy, po których też spływały krople deszczu, układając się w przedziwne kształty, w których każdy mógł zobaczyć coś innego. Podobnie jak w płynących chmurach po niebie. Dzieci przyglądające się spływających kroplom i przepływającym chmurom bawiły się w odgadywanie kształtów, mając przy tym wiele radości.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 5

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie wyspa płynie morzami, nad którymi tańczą spokojne północne, ożywcze wiatry. Niosą ze sobą oczyszczenie i porządek myśli. Dzięki temu Wyspa Zapomnienia zmierza do nowego celu – Krainy Radości.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Przy pięknej starej toaletce – 64

Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że jest smakowitym owocowym koktajlem, który popija zadowolony mężczyzna. Obudziła się i zobaczyła uśmiechającego się przez sen męża.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 4

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie nazwa jest już mniej adekwatna. Wyspa jest coraz częściej odwiedzana przez długodystansowców oceanicznych. Są to oczywiście głównie przelatujące ptaki, ale też i podróżnicy stawiający sobie za cel np. opłynięcie Ziemi.

Na owej wyspie jest wszystko, czego potrzeba. Jest to doskonałe miejsce, by zrobić przerwę i odpocząć.

Jest jednak pewna pułapka. Wyspa niechętnie wypuszcza turystów. Stanowi obszar tak piękny i obfity, że nikomu nie chce się z tego miejsca odpływać.

Autor: Adam

Lekkie krople deszczu – 63

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było parę ptaków siedzących na gałęzi drzewa. Trzepotały skrzydełkami i dziobami czyściły nawzajem swoje pióra. Kobieta, obserwująca je przez okno, z przyjemnością przyglądała się ptasiej toalecie. Wieczorem zaprosiła męża do wspólnej kąpieli i dała mu wiele przyjemności. Lubił niespodzianki, a kobieta wiedziała, że wzajemne sprawianie sobie niespodzianek jest dobre dla ożywienia związku.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Wyspa Zapomnienia – 3

Wyspa Zapomnienia leżała gdzieś, nie wiadomo gdzie. Obmywały ją wody tylu mórz i oceanów, że można było mieć wrażenie, że wyspa wędruje po świecie w sobie tylko znanym celu. Bezsprzecznie, jest bezpiecznym schronieniem dla potrzebujących. Obecnie pływa w twoim sąsiedztwie. Jest blisko, bliziutko. Może ją odwiedzisz? Ciekawa jestem, czy ci się spodoba.

Autor: Ewa Damentka

Zatłoczony autobus – 29

Zatłoczony autobus podjechał na przystanek. Zmarznięci ludzie tłoczyli się, by do niego wejść. Każdy z nich chciał jak najszybciej dojechać tam, gdzie potrzebował. Większość marzyła o ciepłej herbacie, kawie lub gorącej kąpieli. Tylko jedna osoba nie kuliła się z zimna. Była to mała dziewczynka, która rozglądał się dookoła z ciekawością. Spod czapeczki wystawały kosmyki jej rudych włosów, a ona podnosiła swoją upstrzoną piegami buzię do góry, żeby przyglądać się dorosłym ludziom, którzy ją otaczali. Rączkę wsunęła w dłoń swojej babci i trzymała się jej mocno. Rozglądała się uważnie i starała się jak najwięcej zapamiętać. Po powrocie do domu narysuje kilka rysunków, a potem pokaże je rodzicom i opowie o dzisiejszej przygodzie, o jeździe w przepełnionym autobusie. Bardzo lubiła takie podróże i była szczęśliwa za każdym razem, gdy babcia decydowała się zabrać ją na taką przejażdżkę.

Autor: Ewa Damentka

Młoda kobieta – 199

Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła do sali, w której panowała atmosfera radości, życzliwości i lekkości, jaką tworzyły uczestniczki spotkania. Została na spotkaniu. Włączyła się w jego rytm. A po spotkaniu, naładowana dobrą energią, wiedziała że będzie wierną uczestniczką spotkań KAK.

Autor: Danuta Majorkiewicz